Overbodige motie

In ons onvolprezen lokale dagblad Tubantia las ik zaterdag jl. dat provinciale staten van Overijssel unaniem een motie hebben aangenomen dat samen met de kersverse minister voor Gehandicaptenzaken Rick Brink een actieplan moet worden ontwikkeld om, zo staat geschreven, ‘er meer ruimte komt voor mensen met een beperking’.

Afgezien van het feit dat er in het artikel een storende fout staat, de indiener Kees Slingerland van GroenLinks is geen Gedeputeerde maar Lid van Provinciale Staten, is het ook wel een beetje bijzonder nieuws.

In feite heeft Provinciale Staten een motie aangenomen dat zij iets gaan doen wat volgens de wet al een verplichting is. Volgens het VN Verdrag rechten van de mens met een beperking hebben overheden, dus ook de provincies, de plicht om bij het ontwikkelen van beleid mensen met een beperking te betrekken. Maar als zo’n motie er ook werkelijk toe gaat leiden dat (ervarings)dekundigheid wordt ingezet bij het ontwikkelen van beleid, dan is dat mooi.

Zou deze motie nu ook ingediend zijn als Rick Brink geen ingezetene was geweest van onze mooie provincie Overijssel? Dat is dus maar de vraag, denk ik dan. Rick Brink is fractievoorzitter van de CDA fractie in Hardenberg. Politiek actief dus en dan weet je hoe de hazen lopen. En vooral dat je het ‘momentum’ moet pakken. Ik wens Rick succes.

Dat een inclusieve agenda binnen de provincies geen prioriteit heeft gehad, moge wel duidelijk zijn. En ook het College Rechten van de Mens is dat opgevallen. Dit College monitort het VN Verdrag rechten van de mens met een beperking. In haar rapportage aan het Comité voor de rechten van personen met een handicap staat ondermeer op bladzijde 10:

De regeringsrapportage gaat in op de taken van de rijksoverheid en gemeenten ter implementatie van het VN-verdrag, maar spreekt zich niet uit over de rol die de provincies hierin spelen. De toegankelijkheid van recreatiegebieden en regionaal transport vallen bijvoorbeeld onder de provincie.

En juist de komende tijd staat het regionaal vervoer in de belangstelling. Aanbestedingen voor de busdiensten komen eraan voor diverse regio’s in de provincie. Hierin wordt samengewerkt met de provincie Gelderland. Het is van groot belang dat deze vorm van openbaar vervoer goed toegankelijk blijft. Niet alleen fysiek, maar ook bereikbaar voor inwoners in de kleinere kernen en inmiddels ook in wijken van de grote steden waar een zogenaamde buurtbus wordt ingezet.

In een gezamenlijke uitgave van maart jl. van de ministeries van Infrastructuur en Waterstaat en Volksgezondheid, Welzijn en Sport met de titel ‘Iedereen onderweg’ en subtitel ‘Vernieuwingsagenda doelgroepenvervoer en openbaar vervoer’ wil ik graag twee quote’s aanhalen. Van Christiaan Zandstra die rolstoelgebonden is:

Ik ben niet bang voor een uitdaging en weet mijn plek op te eisen. Reizen met allerlei obstakels is dikwijls zeer moeizaam. Gelukkig heb ik er de energie voor. Ik zie onderweg nauwelijks mensen in een rolstoel, of blinden en slechtzienden. Ik denk dat veel mensen met een beperking bang zijn om met het openbaar vervoer te reizen, niet weten hoe het moet of er geen zin meer in hebben. Om je er comfortabel te voelen, moet je je gezien en welkom voelen.

En van Roos Prommenschenckel, eveneens rolstoelgebonden:

Ik geloof niet dat partijen het expres slecht regelen voor mensen met een beperking. Het is eerder onwetendheid. Het is dan ook aan ons om inzicht te geven in de problemen waar we tegenaan lopen en mogelijke oplossing aan te dragen.

Beiden verwoorden het mooi. Christiaan het belang van een goed openbaar vervoer. Maar u kunt het best breder trekken. Het VN verdrag rechten van de mens met een beperking gaat niet alleen over fysieke toegankelijkheid. Maar ook toegankelijkheid van informatie, scholing, werk, huisvesting etc etc.

Soms wordt het VN verdrag nog wel eens gezien als een ‘zorg-verdrag’. Dit is pertinent niet zo. Het VN Verdrag is een verdrag in het kader van mensenrechten. Het recht om volwaardig mee te kunnen doen binnen de (eigen) mogelijkheden.

Roos geeft in haar quote juist de sterkte aan van het betrekken van ervaringsdeskundigen bij het ontwikkelen van beleid. Vreemd eigenlijk dat er een motie voor nodig is, dat er rapporten voor nodig zijn, dat er beleid ontwikkeld moet worden om dit voor elkaar te krijgen.

Zet hem op Rick. Ik doe mee, en samen met Christiaan, Roos en al die anderen die een beperking hebben. Fysiek, zintuigelijk of mentaal. Wij vormen een machtsfactor en kunnen druk zetten. Of moet ik zeggen: zullen druk zetten.

Bert Hassink

23 juni 2019